De tweede trouwzwering van Al'aqaba  Tijdens het bedevaartsseizoen van het jaar 13 na het gezantschap kwamen veel gelovigen maar ook ongelovigen uit Yathrib naar Mekka. De moslims besloten de profeet, Allah's zegen en vrede zij met hem, niet in de omgeving van Mekka te laten rondtrekken uit angst dat de bewoners van Mekka hem later zouden uitzetten. Zij namen in het geheim contact met hem op en hebben afgesproken elkaar te ontmoeten tijdens de tashrieq-dagen bij de "jamrat-al'aqabah".  Zij sliepen bij hun mensen op de bewuste avond. Midden in de nacht glipten zij een voor een weg totdat zij allemaal bij elkaar waren bij Al'aqabah. Zij waren met drieenzeventig mannen; tweeenzestig uit de stam Alkhazradj en elf uit de stam Al'aws. Bij hen waren twee vrouwen; Nasibah, dochter van Ka'b uit de stam van Beni An-nadjar en Asma'e, dochter van Amr uit de stam Beni Salamah. De profeet, Allah's zegen en vrede zij met hem, bezocht hen samen met zijn oom Al'abbas. Al'abbas volgde toen de religie van zijn mensen maar wilde voor de zekerheid de zaak van de zoon van zijn broer bijwonen.  Al'abbas nam als eerste het woord waarbij hij zei: ,,De profeet geniet nog steeds aanzien en bescherming van zijn mensen in zijn land. Als jullie het waar kunnen maken wat jullie hem hebben aangeboden en als jullie hem kunnen beschermen tegen zijn tegenstanders dan kunnen jullie je verant-woordelijkheid nemen, anders verlaten jullie hem maar". Hun woordvoerder, Albara'e Ibn Ma'roer, zei: ,,Wij willen eerlijkheid, betrouwbaarheid en wij stellen onze zielen ter beschikking voor de profeet, Allah's zegen en vrede zij met hem. Gezant van Allah, vraag voor uzelf en voor Allah, de Verhevene, wat u wilt."     De profeet, Allah's zegen en vrede zij met hem, sprak hen toe. Las uit de Koran en verrichtte smeekbeden aan Allah. Hij zette ze aan om de Islam te volgen en maakte hen bekend met de belangrijkste voorwaarde van Allah,de Verhevene:  1. Dat zij Hem alleen zouden aanbidden zonder metgezellen.Verder stelde de profeet, Allah's zegen en vrede zij met hem, nog enkele voorwaarden voor zichzelf en voor Allah:  2. Gehoorzaamheid bij momenten van ijverigheid en luiheid.  3. Samen de kosten te delen voor het levensonderhoud tijdens moeilijke en voorspoedige perioden.  4. Het aanzetten tot het verrichten van goede daden en het afraden  van de ondeugdzame daden.  5. Het innemen van een hard standpunt in zaken waar het belang van  Allah, de Verhevene, wordt aangetast, dit evenwel zonder rekening met iets anders te houden.  6. Dat zij hem steunen als hij naar hen komt en hem beschermen voor zij zichzelf en eigen vrouwen en kinderen beschermen. In de plaats daarvoor zouden zij het paradijs verdienen. 7. Volgens een overlevering van U'badah moesten zij de profeet,  Allah's zegen en vrede zij met hem, trouw zweren en anderen  niet bestrijden om een recht dat van hen is.  Albara'e Ibn Ma'roer pakte de hand van de profeet, Allah's zegen en vrede zij met hem, en zei: ,,Jazeker, ik zweer bij Degene die u met de waarheid heeft gezonden, dat wij u zullen beschermen tegen alles waarvoor wij onszelf ook beschermen. Accepteer onze eed van trouw. Wij zijn gewend aan oorlog en wapens, wij erven dat van de een op de ander."  Abul-haytham Ibn At-tayhaan onderbrak hem: ,,Gezant van Allah, er zijn verdragen gesloten tussen ons en de mensen van Quraish, waaraan wij hiermee een einde maken. Bent u dan van plan, zodra Allah uw verkondiging laat zegevieren, terug te keren naar uw mensen?  De profeet, Allah's zegen en vrede zij met hem, glimlachtte en zei: ,,Integendeel, bloed is bloed en sloop is sloop. Jullie behoren bij mij en ik bij jullie. Ik zal oorlog voeren tegen wie jullie oorlog voeren en vrede sluiten met wie jullie vrede sluiten".  Tijdens dit belangrijke moment liep Al'abbas Ibn U'badah Ibn Nadlah naar voren en zei: ,,Weten jullie wel zeker waarvoor jullie deze man trouw zweren? Jullie zweren hem trouw om de oorlog tegen alle mensen te voeren. Als jullie, zodra jullie geld of jullie vooraanstaanden onheil treft, hem zullen verlaten dan is dat jullie tegenspoed in het wereldlijke leven en in het hiernamaals. Maar als jullie hem boven dat alles stellen dan is hij jullie voorspoed in beide levens".  De aanwezigen zeiden: ,,Wij achten hem hoger dan deze zaken en dan onze vooraanstaanden, want wat krijgen we daarvoor terug? De profeet, Allah's zegen en vrede zij met hem, zei: ,,Het paradijs". Zij vroegen hem daarna om zijn hand te geven.  De profeet, Allah's zegen en vrede zij met hem, gaf zijn hand waarna zij opstonden en hem hun trouw bewezen. As'ad Ibn Zurarah nam zijn hand en zei:,,Wacht eens even, mensen van Yathrib. Wij hebben deze afstand naar hem afgelegd omdat wij weten dat hij een gezant van Allah is. Wij keren ons  hiermee tegen alle Arabieren, jullie vooraanstaanden worden dan vermoord en jullie zullen vanuit alle kanten aangevallen worden. Als jullie zouden volharden, dan ga hiermee door totdat Allah jullie zal belonen. Als jullie angst hebben doe het dan niet. Dat zou Allah eerder aanvaarden". Zij zeiden tegen As'ad: ,,Doe je hand weg, wij verlaten het zweren van deze trouw nooit en zetten geen stap terug". Daarna stonden zij op en hebben de profeet, Allah's zegen en vrede zij met hem, een voor een eed van trouw getoond. Volgens de meest betrouwbare overleveringen was de eerste As'ad Ibn Zurarah. Ook zou het Abul-Haytham Ibn At-tayhaan of Albara'e Ibn Ma'roer kunnen zijn.  De trouwzwering van de vrouwen vond plaats door het uitspreken van de eed, maar zonder een hand te geven. |  Vorige  ||  Volgende  ||  Terug naar de index  |