| Een islamitische
analyse over abortus, door Dr. Arafat El Ashi, Directeur: Moesliem World League Canada
Office. |
Eén van de brandende
onderwerpen dezer dagen in Canada en in alle westerse landen is die
van abortus. In de afwezigheid van een specifieke wet op abortus,
zijn de provinciale overheden, in feite in het donker aan het tasten.
Een rechtbank in Ontario stond een vrouw toe om abortus te plegen.
Het interessante is, alhoewel, dat onderweg uit de rechtbank, zij
bekend maakte dat ze al abortus gepleegd had maar hier spijt van had
gekregen, simpelweg omdat ze terug is gekeerd naar haar vriend.
Daarom steunt ze de pro-abortus campagne in Canada niet meer. Deze
verklaring was aangeroepen door zogenoemde pro-lifers in Noord
Amerika.
Een andere vrouw van Quebec,
genaamd Chantal Daigle, vroeg de rechtbank daar om haar toestemming
te geven om abortus te plegen op haar 21 weken zwangerschap. De
rechtbank belette haar hiervan. De vrouw echter, hield vol en
trotseerde het oordeel van de rechtbank. Ze pleegde toch abortus.
Niet alleen dit maar ze nam haar toevlucht tot het hoger gerechtshof
om het besluit te veranderen. Het hoger gerechtshof gaf haar
goedkeuring en trok het preventiebesluit in.
In het licht hierboven, kan
hier gevraagd worden: Wat is de houding van de islam ten opzichte van
de kwestie van abortus? Is het waar dat vrouwen volledige zeggenschap
over hun lichamen hebben en abortus kunnen plegen wanneer zij maar
wensen? Of stemt de islam in met degenen die zeggen: “Nee, de
foetus is een mens en heeft volledige mensenrechten?” Het heeft het
recht om te leven en beschermd te worden. Dus is het een misdaad om
abortus te plegen? Hoe kijkt de islam tegen deze kwestie aan?
Eigenlijk beschouwt de
islam het leven als een heilig gift van God de Almachtige. Het is
niemand toegestaan om het leven van iemand anders te nemen of te
stoppen behalve op een manier van rechtvaardiging of volgens de
islamitische wetgeving. Aldus zegt de heilige Qor-aan:
“Zeg: "Komt, ik zal u verkondigen, wat uw Heer heeft
verboden;" n.l. dat gij iets met Hem vereenzelvigt en dat gij uw
ouders niet goed behandelt en dat gij uw kinderen uit armoede doodt.
- Wij zijn het, Die voor u en voor hen zorgen - en dat gij
onbetamelijke daden hetzij openlijk of in het geheim begaat en dat
gij een ziel ten onrechte doodt die God heilig heeft verklaard. Dit
is, hetgeen Hij u heeft bevolen, opdat gij moogt begrijpen.”(Hoofdstuk
6, vers 151)
In een ander vers zegt de
heilige Qor-aan: “En
doodt uw kinderen niet uit vrees voor armoede. Wij zijn het die in
hun behoeften en in de uwe voorzien. Voorwaar, hen te doden is een
grote zonde. “ (Hoofdstuk 17, vers 31)
Wat dienen wij te begrijpen
uit deze twee verzen? Ten eerste is het een ernstige zonde om het
leven van kinderen te nemen uit angst voor armoede zoals het de
gewoonte was gedurende die periode. Noch is het toegestaan om dit om
enig ander reden te doen tenzij er een grote kwaad veroorzaakt wordt
door de aanwezigheid van de foetus die de dood van de moeder kan
veroorzaken.
Maar is de
foetus een mens? Is het een onderdeel van het lichaam van de vrouw en
is zij vrij om te doen wat zij ermee wenst te doen? Dit is de logica
van de moderne materialistische wijze van leven. De islam heeft iets
anders te bieden. Het is compleet anders dan alle andere concepten of
religies. Hier volgen een aantal details. Als een veelomvattende en
unieke manier van leven, is de islam het helemaal niet eens met
degenen die zeggen dat een vrouw volledige zeggenschap over haar
lichaam heeft. Dit betekent echter niet dat de islam vrouwen onder
het juk brengt en onder de macht van mannen plaatst. De islam
beschouwt onze lichamen als een toevertrouwen, die we in stand dienen
te houden en te onderhouden. Het bevestigt tevens dat de foetus de
schepping is van de Almachtige God. Niemand, zelfs niet de moeder,
heeft het recht om er van af te komen tenzij haar aanwezigheid het
leven van de moeder bedreigt. Want in dat geval staat de islam
abortus, alleen binnen deze grenzen, toe. |